De bodywarmer

Het huidige DBA-beleid in een jas-metafoor. Buitenlucht is essentieel om te kunnen bestaan. Omdat je van buitenlucht ook ziek kunt worden, hebben we in Nederland een jas verplicht gesteld. Prima.

Zzp’ers hebben een bodywarmer. Die dient als jas en werkt ook zo, maar geeft wat meer bewegingsruimte. De bodywarmer wordt echter niet afgekeurd; er wordt alleen gezegd dat Nederland het belangrijk vindt dat je niet ziek wordt van de buitenlucht. Gevolg: steeds minder mensen gaan naar buiten. Niet omdat ze niet warm gekleed zijn, maar omdat ze bang zijn dat iemand zegt: “Dit is niet voldoende.”

De logische oplossing zou zijn: Zolang we niet kunnen aangeven welk aspect van “de jas” wij belangrijk vinden, doen we een beroep op eigen verantwoordelijkheid. Want iedereen moet naar buiten kunnen. Buitenlucht is immers geen luxe, het is een noodzaak. De huidige ‘oplossing’ is echter: We gaan extra controleren op verkeerde jassen. Dus denk goed na voordat je naar buiten gaat. En zo creëren we stilstand door onzekerheid. Niet door een gebrek aan regels, maar door een gebrek aan duidelijkheid.

Politiek: de tekorten in de publieke sector laten zien dat dit geen “ongewenste duidelijkheid” is. De publieke sector is gebaat bij mensen in bodywarmers, zeker als onderzoek uitwijst dat zij vrijwel nooit ziek zijn en wél bijdragen aan de maatschappij.